Krzysztof Solarz

Otrzymano/Received: 10.03.2008. Zaakceptowano/Accepted: 17.03.2008.

Biologia roztoczy kurzu domowego

House dust mite biology Alergoprofil 2008; 1(4): 2-11. DOI:
STRESZCZENIE

Praca przedstawia przegląd literatury dotyczącej biologii roztoczy kurzu domowego (RKD). Mają one 6 stadiów rozwojowych przedzielonych linieniem: jajo, larwę, protonimfę, tritonimfę oraz adulti (samca i samicę). Wszystkie stadia młodociane mają aktywną i nieaktywną fazę w rozwoju. Rozwój od jaja do postaci dorosłej w optymalnych warunkach zajmuje w hodowli około miesiąca. Zdecydowana większość eksperymentów jako warunki optymalne wykorzystuje temperaturę 22–25°C i wilgotność względną 75–80%, aczkolwiek występują duże różnice w zależności od składników diety oraz gatunku roztocza. Najważniejszym czynnikiem ograniczającym rozwój populacji RKD jest wilgotność względna powietrza. Woda stanowi 50–80% masy ciała RKD z rodziny Pyroglyphidae, ale jej znacząca ilość nie pochodzi ani z pożywienia, ani też z syntez metabolicznych. Wartość krytyczna aktywnej równowagi tych roztoczy znajduje się poniżej 0,75. Świadczy to o tym, że mogą one utrzymywać konieczną do życia ilość wody tak długo, jak długo mają, chociaż przez część czasu, kontakt z powietrzem o wilgotności względnej 75%. Tym samym w celu utrzymania równowagi zawartości wody roztocze te mogą liczyć na absorpcję wody atmosferycznej przez oskórek. Ponadto gruczoły suprakoksalne pobierają aktywnie parę wodną z otoczenia. RKD mogą też ograniczać parowanie i dzięki temu unikać wysuszenia w ekstremalnych warunkach poprzez skupianie się osobników na niewielkiej powierzchni. Zrozumienie biologii, cyklu rozwojowego RKD oraz czynników środowiska wpływających na ich populację może być wykorzystane w jej zwalczaniu i ograniczaniu liczebności.

ABSTRACT

This paper gives a review of literature on biology of house dust mites [HDM]. These mites have six developmental stages, each being separated by a moult: the egg, prelarva, larva, protonymph, tritonymph and adult (female or male). All juvenile stages have both active and quiescent phases. Development from egg to adult requires about a month in cultures under optimal conditions. Most studies have used optimum conditions of temperature 22–25°C and humidity between 75–80%RH; however dietary components and races of mites may differ considerably. The most important limiting factor for HDM populations is air relative humidity. The pyroglyphid HDM are 50–80% water by weight, but significant amounts of water are obtained neither from feeding nor metabolic production. These species have a critical equilibrium activity below 0,75 and thus can maintain their water content as long as they have access to air as humid as 75% RH during at least part of time. To maintain their water balance, mites therefore rely on absorbing water from the atmosphere across the cuticle. Moreover, the supracoxal glands actively take up ambient water vapour. HDM can decrease evaporation and thereby avoid desiccation by aggregating under extreme conditions. An understanding of the biology and the life cycle of HDM, as well as environmental factors influencing mite populations, can be exploited in mite control.

POPRZEDNIE NUMERY